คนงานคนหนึ่งมักจะมาแวะที่วัดทุกเย็น เขาจะใช้เวลาอยู่ที่นั่นเป็นชั่วโมงๆ คุกเข่าหรือนั่งอย่างเงียบๆ คุณพ่อเจ้าวัดเกิดความสนใจจึงเข้าไปพูดคุยกับเขาเกี่ยวกับการภาวนาของเขา เขาภาวนาอย่างไร? เขาไม่เคยใช้หนังสือหรือสายประคำ และไม่ค่อยได้เดินรูปสิบสี่ภาคบ่อยนัก แล้วเขาทำอะไรล่ะ? 'คุณพ่อครับ' เขาตอบ 'คำสอนเดียวเกี่ยวกับการภาวนาที่ช่วยผมได้จริงๆ คือคำสอนที่คุณพ่อผู้ศักดิ์สิทธิ์ท่านหนึ่งเคยสอนผมไว้เมื่อตอนผมยังเด็ก ท่านบอกผมว่า "ลูกเอ๋ย เมื่อลูกต้องการภาวนา สิ่งที่ลูกต้องทำก็คือจินตนาการภาพเหตุการณ์บางอย่างในพระวรสารขึ้นมาในใจ มองดูผู้คนในนั้น ฟังสิ่งที่พวกเขาพูด ดูสิ่งที่พวกเขาทำ จากนั้นก็พูดคุยกับพวกเขาคนนั้นที คนนี้ที ประหนึ่งว่าลูกกำลังอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ" ผมได้บอกวิธีง่ายๆ นี้กับคนมากมายเลยครับคุณพ่อ มันช่วยผมได้มหาศาล และผมรู้ว่าคนอื่นๆ ก้าวหน้าไปได้ไกลกว่าผมมากด้วยการภาวนาเช่นนี้'

ดำเนินตามรอยแม่พระ

 นักบุญลูกาเล่าเรื่องราวการเสด็จเยี่ยมนางเอลีซาเบธของแม่พระไว้ในบทแรก ท่านเขียนไว้ในข้อที่ 39 ว่า 'หลังจากนั้นไม่นาน พระนางมารีย์ทรงรีบออกเดินทางไปยังเมืองหนึ่งในแถบภูเขาแค้วนยูเดีย พระนางเสด็จเข้าไปในบ้านของเศคาริยาห์ และทรงทักทายนางเอลีซาเบธ' (ลูกา 1:39-40)

อันดับแรก ให้ผมลองจินตนาการถึงแม่พระ พระนางเพิ่งสนทนากับทูตสวรรค์ ธรรมล้ำลึกแห่งการรับเอาสมภพอันยิ่งใหญ่ได้บังเกิดขึ้นแล้ว พระนางกำลังอุ้มท้องพระบุตรของพระเจ้า บางคนอาจเสนอว่าความปรารถนาตามธรรมชาติของพระนางคงบอกให้พระนางประทับอยู่ที่เดิม แน่นอนว่าการรำพึงภาวนาของพระนางจะต้องเต็มเปี่ยมไปด้วยความเล้าโลมใจเมื่อพระนางทรงตระหนักชัดแจ้งยิ่งขึ้นถึงสิ่งที่เกิดขึ้น พระนางไม่ควรจะประทับอยู่กับการภาวนาและดื่มด่ำกับความปีติยินดีของการเพ่งพินิจหรือ? เป็นไปได้ หรือบางที นี่อาจเป็นแรงดึงดูดตามธรรมชาติของพระนาง แต่ยังมีงานแห่งความเมตตากรุณาที่ต้องทำ และพระนางมารีย์ก็ทรงลุกขึ้นจากการคุกเข่า และออกไปกระทำสิ่งนั้น

พระนางเสด็จไป 'อย่างรีบเร่ง' ด้วยการชักนำของพระจิตเจ้า พระนางจะไม่ทรงรั้งรอเลย และภารกิจนี้ก็เรียกร้องความอดทนทางร่างกาย พระนางมารีย์ต้องเดินทางข้ามแถบภูเขา ถนนหนทางคงจะแย่มาก หากมีถนนอยู่ตรงนั้นจริง แต่ความยากลำบากก็ไม่อาจขัดขวางแม่พระได้เมื่อมีความดีที่ต้องกระทำ

เมื่อคุณมองจากแม่พระมายังตัวคุณเองในตอนนี้ คุณเห็นความคล้ายคลึงใดๆ ระหว่างพระนางกับลูกของพระนางบ้างไหม? คุณสามารถหาสิ่งที่จะทูลพระนางในสถานการณ์เช่นนี้ได้หรือไม่ บางสิ่งบางอย่างที่คุณอาจจะขอจากพระนาง? ก่อนที่จะอ่านต่อไป ลองหยุดพักสักครู่และพยายามตอบคำถามนี้ และเมื่อพบสิ่งที่คุณควรพูดแล้ว ก็จงพูดออกมาอย่างเรียบง่าย

จากการภาวนาสู่การปฏิบัติ

 เราต้องภาวนาเฉกเช่นแม่พระ นั่นคือเหตุผลที่หน้ากระดาษเหล่านี้ถูกเขียนขึ้น เราต้องเลียนแบบแม่พระด้วยการก้าวออกจากการภาวนาไปสู่การลงมือทำงานเพื่อเพื่อนมนุษย์ และจะต้องไม่มีการมัวแต่โอ้เอ้หรือถอยร่น ภารกิจที่ต้องทำนั้นมีความเร่งด่วน ศัตรูของพระเจ้ากำลังตื่นตัว และบรรดาอัครสาวกก็ต้องลุกขึ้นมาลงมือทำเช่นกัน เราจะไป 'อย่างรีบเร่ง' เช่นเดียวกับแม่พระ ในทุกที่ที่เราสามารถทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพื่อเสริมสร้างพระศาสนจักรของพระเจ้า เพื่อนำดวงวิญญาณกลับมาหาพระองค์ เพื่อทวงคืนผู้ที่หลงผิด หรือเสริมกำลังผู้ที่กำลังท้อถอย หรือสร้างแรงบันดาลใจให้คนดีก้าวไปสู่ความศักดิ์สิทธิ์ที่ยิ่งใหญ่กว่า บ่อยครั้งความเหนื่อยยากของงานแพร่ธรรมจะเรียกร้องการเสียสละที่หนักหนาพอสมควร แม่พระต้องทำการเดินทางอันยากลำบากข้ามแถบภูเขา และงานแพร่ธรรมที่แท้จริงทุกอย่าง จะบังเกิดผลได้ก็ต้องหล่อเลี้ยงด้วยความเสียสละ

มันไม่ควรจะยากเลย ที่จะเฝ้ามองแม่พระในลักษณะนี้ แล้วพูดคุยกับพระนางอย่างเรียบง่ายตามแนวทางเหล่านี้ จงมองดูพระนางกำลังภาวนา และอ้อนวอนขอให้พระนางสอนเราภาวนา จงดูพระนางเมื่อละจากการภาวนาและออกเดินทางไปเยี่ยมนางเอลีซาเบธ สังเกตรายละเอียดที่นักบุญผู้เขียนพระวรสารได้ให้ไว้ นำมาปรับใช้กับตัวเราเอง โดยขอให้แม่พระทรงหลั่งไหลความร้อนรนนั้น ซึ่งเป็นผลล้นทะลักมาจากชีวิตแห่งการภาวนา ลงในใจของเรา ซึ่งนี่คือลักษณะที่สมาชิกคณะแม่พระทุกคนต้องมี